چگونه مدیر آزمایشگاه خوبی باشیم؟ – بخش سوم

چگونه مدیر آزمایشگاه خوبی باشیم؟ - بخش سوم - اعضای آزمایشگاه - پایازیست

چگونه مدیر آزمایشگاه خوبی باشیم؟ – بخش سوم

بسیاری از دانشمندان و مدیران اشاره کردند که همه رهبران موفق مثل هم نیستند. اولین قدم برای رسیدن به پتانسیل رهبری، شناخت سبک رهبری‌تان است. منابع آنلاین مختلفی وجود دارد که به شما فرصت می‌دهد تا روش رهبری‌تان را بشناسید و تحلیل کنید. سپس می‌توانید بر نقاط قوت و ضعف آن سبک رهبری تمرکز کنید و برای بهتر شدن آن تلاش کنید.

سبک رهبری

به‌علاوه، می‌توانید سبک رهبری فعلی‌تان را با سبکی که می‌خواهید اختیار کنید، مقایسه کنید. فورسمن می‌گوید: «این کار برای شناسایی یک مربی موفق مفید است که نه‌تنها الگویی برای رفتار شما باشد بلکه مشاوری برای اموری باشد که قبلاً به آن نپرداخته‌اید. مربی باید تجربه‌ای فراتر از آزمایشگاه داشته باشد، مخصوصاً در سروکار داشتن با پروتکل سازمانی و افراد مهم خارج از آزمایشگاه.»
جان لورش، پروفسور سابق بیوفیزیک در مدرسه پزشکی دانشگاه جان‌هاپکینز و مدیر انستیتوی ملی علوم پزشکی عمومی، می‌گوید: «برای هر عضو آزمایشگاه باید سبک مدیریتی‌تان را بهینه کنید. نمی‌توانید فقط با یک روش به همه کمک کنید یا انگیزه بدهید. مثلاً برخی افراد به توجه زیاد پاسخ می‌دهند. برخی دیگر دوست دارند زمان بیشتری برای فکر کردن درباره داده‌ها یا آزمایش بعدی داشته باشند و بیشتر با محقق اصلی مشورت کنند. باید بتوانید سبکتان را برای هر فرد در آزمایشگاه کمی تغییر دهید.»
ریچارد دفرانک، دستیار پروفسور مدیریت در کالج تجارت دانشگاه هوستون سی.تی. بائر، بر اهمیت اینکه اعضای آزمایشگاه بدانند شما در دسترس و درگیر مسائل هستید، تأکید می‌کند. یکی از روش‌های رسیدن به این مقصود، گشت زدن در آزمایشگاه است. هرروز در آزمایشگاه قدم بزنید و همه اعضای آزمایشگاه را ملاقات کنید. گفتگو با اعضا لازم نیست عمیق باشد؛ این روش موجب می‌شود که از فعالیت‌های روزانه باخبر باشید و نشان می‌دهد که نسبت به کار اعضای آزمایشگاهتان علاقه‌مند هستید.
در همین رابطه بسیاری از افراد تأکید کردند که مدیران آزمایشگاه باید به صحبت‌هایشان پایبند باشند. با این کار، اعتماد و احترام همکاران و دانشمندان هم‌رده خود را جلب می‌کنند. اگر انتظار دارید دانشجویان از ۸ تا ۵ در آزمایشگاه باشند، اگر خودتان هم از ۸ تا ۵ آنجا باشید، احتمالاً آن‌ها هم این‌گونه عمل خواهند کرد. لورش مثالی را عنوان می‌کند: «من قبل از هر سخنرانی جدید، برای تمرین ابتدا برای گروهم سخنرانی می‌کنم و نظراتشان را می‌پرسم. به‌این‌ترتیب وقتی اگر آن‌ها می‌خواهم سخنرانی‌شان را تمرین کنند و درباره آن نظر می‌دهم، می‌دانند که از آن‌ها کاری را که خودم انجام نمی‌دهم، نمی‌خواهم.»
اکثر متخصصان بر اهمیت شنیدن تأکید دارند. یک رهبر خوب­، نه‌ تنها اعضای آزمایشگاه را هدایت می‌کند و به آن‌ها می‌گوید که چه کنند بلکه به کارمندان خود گوش می‌دهد.
لورش می‌گوید: «حواستان باشد که تنها فرد متکلم در جلسه آزمایشگاه نباشید. اگر در جلسه بیشتر شما حرف می‌زنید، مشکلی وجود دارد. پیشنهاد می‌کنم از اعضای ارشد بخواهید که به اعضای کم‌سابقه آموزش دهند.»
شنیدن صحبت‌های اعضا هم مهم است زیرا مفید هستند. یکی از روش‌های انجام این کار، برگزاری جلسات بارش فکری است. لورش می‌گوید: «این کار خلاقیت را به جریان می‌اندازد، افراد را توانمند می‌کند تا درباره مسیرهای تحقیقاتی جدید برای خود و بقیه تیم فکر کنند و معمولاً ایده‌های خوبی تولید می‌کند.» این کار نه‌ تنها به اعضای آزمایشگاه حس ارزشمند بودن می‌دهد بلکه تجربه‌ای برای یادگیری است. از همه مهم‌تر، چشم‌انداز جدیدی نسبت به تحقیقتان ایجاد می‌کند که به‌تنهایی برایتان روشن نمی‌شد.
در نهایت، باید بدانید که چه زمان استراحت و تفریح کنید. جشن گرفتن با اعضای آزمایشگاه باعث دلگرمی است و انگیزه‌ای برای دستیابی به اهداف آزمایشگاه ایجاد می‌کند. علم سرشار از ناامیدی است و ثبات قدم برای دوام آوردن در آن حیاتی است. تعیین زمانی برای استراحت و لذت بردن از دستاوردها، در شما و اعضای آزمایشگاه انرژی ادامه دادن ایجاد می‌کند. لورش می‌گوید: «کمی شوخ‌طبع باشید. این، احتمالاً مهم‌ترین توصیه من است.»

کنترل: اطمینان حاصل کنید که کارمندانتان موفق می‌شوند

مدیریت آزمایشگاه بدان معناست که گاهی همه‌چیز خوب پیش نمی‌رود و از شما انتظار می‌رود که مشکل را حل کنید.
فورسمن می‌گوید: «مدیران معمولاً از اینکه همه مشکلات به‌یک‌باره بر سرشان آوار می‌شوند، می‌نالند. این امر، اهمیت مهارت‌های اعضا را نشان می‌دهد.»
یکی از بهترین راه‌های جلوگیری از مشکل پیدا کردن با کارمندان این است که از همان ابتدا استاندارهای و توقعات مشخص باشد. هر یک از اعضای آزمایشگاه، سابقه متفاوتی با دیگری دارد. اگر توقعاتتان را مشخص نکنید، نمی‌توانید انتظار داشته باشید که اعضای آزمایشگاه، کار را آن‌طور که شما می‌خواهید انجام دهند. استانداردهای آزمایشگاه هم باید حفظ شوند وگرنه کسی به آن‌ها پایبند نخواهد ماند.
دفرانک و لورش، هر دو پیشنهاد می‌دهند که پاداش به اعضای آزمایشگاه انگیزه دهید نه با ایجاد ترس. لورش می‌گوید: «وقتی افراد کارشان را خوب انجام می‌دهند، آن‌ها را تشویق کنید. وقتی کارها کند پیش می‌رود، در کنار مشاوره باید تشویق هم بکنید.» اگر افراد شاد باشند و به‌جای ترس از مجازات در جهت رسیدن به هدف حرکت کنند، به‌ احتمال‌ زیاد کارآمدتر خواهند بود و کارشان کیفیت بالاتری خواهد داشت. بارکر می‌گوید: «همراهی کنید، مچ‌گیری نکنید.» این پاداش‌ها لازم نیست مالی یا خیلی بزرگ باشند، مهم این است که صمیمانه باشد.
در آخر، بگذارید اعضای آزمایشگاه احساس کنند که روی کارشان کنترل دارند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان آرزو دارند که روزی آزمایشگاه خودشان را تأسیس کنند و برنامه‌ریزی آزمایش، مهارتی است که باید اکنون یاد بگیرند. به‌علاوه، احساس غرور و مالکیت تأثیر زیادی بر ایجاد انگیزه در کارکنان دارد و شما را از وقت صرف کردن برای مشکلات دیگر معاف می‌کند.
اگر هنوز در آزمایشگاه دیگران کار می‌کنید، هم‌اکنون مدیریت آزمایشگاه را یاد بگیرید. درست است که همه آزمایشگاه را اداره نخواهید کرد اما رئیستان وظایف کوچکی به شما محول خواهد که باید آن‌ها را مدیریت کنید. توانایی مدیریت در ابعاد کوچک، فرصت‌هایی برای رهبری پروژه‌های بزرگ‌تر آتی ایجاد خواهد کرد.

Share this post